Sankcje USA wobec Rosji z Niemcami w tle

Stany Zjednoczone zapowiedziały daleko idące sankcje przeciwko europejskim firmom, które prowadzą interesy z Rosją. Sankcje te narzucają amerykańską jurysdykcję na Europę i są atakiem na suwerenność europejskich krajów. Mają one konsekwencje dla europejskich firm, obywateli i dla europejskiej polityki, ponieważ import w 25%, ropa naftowa w 30% oraz gaz w 35% pochodzi z Rosji. Zapowiedziane środki, jak ostrzegła Minister do Spraw Ekonomicznych Brigitte Zyries, są początkiem wojny handlowej. Biuletyn Gefira (w wersji do pronumeracji) nie raz ostrzegał, że wojnę handlową w szeroko zakrojony sposób wspiera amerykański establishment.
26 lipca 2017 Amerykańska Izba Reprezentantów przyjęła projekt ustawy, która wprowadza nowe sankcje wobec Rosji. Wcześniej, 15 czerwca bieżącego roku, prawie jednomyślnie Senat również je przegłosował. Projektowane sankcje zabraniają współpracy z Rosją w dziedzinie nowych technologii pozyskiwania gazu ziemnego oraz ropy naftowej i wymierzone są nie tylko w firmy rosyjskie, ale także w te zagraniczne, które z nimi współpracują. Uderzą więc w Gazprom, brytyjsko-holenderski Royal Dutch Shell, niemiecki Uniper, austriacki OMV, francuski Engie (dawne GDF Suez), niemiecki Wintershall, wszystkie związane z Nord Stream2.
Odnośnie wcześniejszego projektu Nord Stream problemy będą miały znowu Gazprom, Wintershall, Engie oraz niemiecki E.ON i holenderski Gasunie. Zagrożą również projektowi pola gazowego w Zohr w Egipcie (30% udziałów w tym projekcie ma Rosnieft, 60% włoski ENI, 10% brytyjski BP), rozbudowie gazu skroplonego na Sachalinie (udziały Gazprom i Schell), projektowi gazociągu po dnie Morza Czarnego z Rosji do Turcji, tzw. Błękitny Potok (udziały ENI i Gazpromu) oraz planowi budowy terminalu LNG na Bałtyku w Zatoce Fińskiej (Gazprom i Shell), a także projektowi importu do UE gazu z azerskiego złoża Shah Deniz (udziały Łukoil i BP)..Gra się więc toczy o wysoką stawkę. Continue reading

Wydobycie gazu łupkowego w Polsce – czy jest wciąż jakakolwiek nadzieja?

Mija 10 lat od wydania w Polsce pierwszej koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie gazu łupkowego. Na drodze Polski do stania się potentatem w wydobyciu surowca stanęły różnorodne problemy – technologiczne, ekonomiczne i prawne. Może wydawać się, że Polska przegapiła swoją szansę. Niemniej śledzenie postępów w rozwoju nowych metod pozyskiwania gazu łupkowego wraz z wprowadzeniem odpowiednich rozwiązań zachęcających inwestorów mogą być początkiem nowego rozdziału w historii polskiego gazownictwa.

Gaz łupkowy w Polsce – od zachwytu do rozczarowania

Według danych Ministerstwa Środowiska pierwszą koncesję na poszukiwanie gazu łupkowego wydano w 2007 roku, a pierwsze wiercenia wykonano trzy lata później. W szczytowym momencie w 2012 roku obowiązywało 111 koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż.W tym samym roku podano do informacji publicznej dane Polskiego Instytutu Geologicznego, zgodnie z którymi na terenie Polski znajdować się może między 346 a 768 mld m3 gazu łupkowego.W 2011 roku szef polskiego rządu przewidywał, że eksploatacja komercyjna gazu łupkowego rozpocznie się po trzech latach.Według obserwatorów – na przykład byłego ministra gospodarki Janusza Steinhoffa – Polska miałaby dzięki eksploatacji szansę na uniezależnienie się od zagranicznych dostaw surowca, a uruchomienie produkcji wpłynęłoby na spadek cen na rynku krajowym.
Tymczasem w 2015 roku zaczęli wycofywać się zagraniczni inwestorzy, a polskie przedsiębiorstwa państwowe PGNiG i PKN Orlen porzuciły swoje projekty w ubiegłym roku. Continue reading

Dlaczego włoskie Ius soli zakrawa na zamach na demokrację

Nasilają się kontrowersje wokół zmiany prawa dotyczącego obywatelstwa, do której przymierza się Partia Demokratyczna.

Proponowana ustawa nadawałaby włoskie obywatelstwo nowo narodzonym, jeśli przynajmniej jeden rodzic legitymowałby się pięcioletnim pobytem na terenie Włoch. Dalej, niepełnoletni obcokrajowcy, którzy uczyli się we Włoszech przynajmniej 5 lat i ukończyli określony cykl edukacyjny, również mogliby się ubiegać o obywatelstwo. Zwolennicy ustawy twierdzą, że ma ona charakter humanitarny i wychodziłaby naprzeciw wysiłkom integracyjnym. Przeciwnicy wskazują, że wielu z islamskich terrorystów znajdujących się w Europie od kilku ostatnich lat posiada obywatelstwo któregoś z europejskich krajów i studiowało na kontynencie, a jednak nie spowodowało to, by wykazywali oni lojalność wobec społeczności, w których żyją ani wartości, które się w nich wyznaje.

Postaraliśmy się zbadać zasadność tego ostatniego twierdzenia. Między styczniem 2015 a dniem dzisiejszym mieliśmy 13 islamskich ataków terrorystycznych w Europie. Ustalono tożsamość 30 sprawców, 20 miało obywatelstwo jednego z europejskich krajów, 18 pochodziło z państw, w których obowiązuje ius soli (nabywanie obywatelstwa na podstawie miejsca urodzenia) takich jak Francja, Wielka Brytania, Belgia czy Szwecja podczas gdy 2 pochodziło z krajów, w których nie ma tego prawa, takich jak Włochy i Dania. 60% islamskich terrorystów w Europie pochodzi z krajów, w których obowiązuje ius soli. Rzekomo bardziej „humanitarne” państwa mają na głowie znacznie większy problem z integracją i współistnieniem odmiennych wyznań. Continue reading

Diaspora młodych Włochów

Gościnnie: Daniel Moscardii

Michele Valentini, człowiek znikąd. Mało kto pamięta go nawet wśród mieszkańców jego rodzinnego miasta Tarcento, położonego w północno-wschodnich Włoszech niedaleko od granicy ze Słowenią. Spokojny, łagodny, trzydziestoletni Michele to typ człowieka, po którym nikt by się nie spodziewał, że jest w stanie dokonać czegoś, co trafi na pierwsze strony gazet. A jednak. W lutym odebrał sobie życie, pozostawiając długi list do rodziców, w którym wyjaśnił powody, dla których zdecydował się pożegnać ze społeczeństwem, w którym nie był w stanie dłużej żyć.

Michele Valentini cierpiał na dolegliwość, która ostatnio poraziła miliony młodych i nie tylko młodych Włochów: trudność, gorzej, niemożność znalezienia godnej, stałej pracy. Chorobę tę można nazwać mianem cichej rozpaczy.

Jego list to rozpaczliwe przedśmiertne j’accuse pod adresem społeczeństwa a zwłaszcza obecnego rządu: Michele zakończył swój list kąśliwą uwagą skierowaną do włoskiego ministra pracy i spraw socjalnych Giuliano Poletti. Continue reading

Włochy chcą przechytrzyć Europejski Bank Centralny wprowadzając do obiegu drugą walutę

Kryzys finansowy we Włoszech to nic nowego. Zdarzały się one co i rusz: a to bankrutowały państwa, to znowu upadał bank i pociągał za sobą inne, powodując kryzys niegdysiejszej międzynarodowej waluty, jaką był floren. Nie wdając się w szczegóły, przypomnijmy, że w 1345, nie będąc w stanie rozliczyć się z ówczesnymi finansowymi potentatami tj. bankami Bardi i Peruzzi, od których wcześniej napożyczały olbrzymie sumy na sfinansowanie wojen z Francją i Weroną, upadłość ogłosiły Królestwo Anglii i Florencja. Niemożność spłacenia długu stworzyła dziurę wielkości 1,5 miliona florenów, co pociągnęło za sobą bankructwo obu banków, a to z kolei uruchomiło reakcję łańcuchową, która doprowadziła do upadku inne instytucje finansowe. Continue reading

OPERACJA HUSKY, REAKTYWACJA

Guest Author: Daniel Moscardii

Vallombrosa to wyjątkowy zakątek Toskanii. To tu, u progu nowego tysiąclecia, w górzystym terenie 40 km na wschód od Florencji, święty Jan Gwalbert, benedyktyński mnich, założyć własne zgromadzenie wallombrozjanów, by z wieść tu pustelnicze życie i z grupą zakonników.
Wśród wielu podróżników, w Vallombrosie czerpał natchnienie także John Milton, który przemierzał Włochy w 1638; marmurowa tablica przypomina turystom, że to właśnie tu narodził się pomysł napisania Raju utraconego. Vallombrosa nigdy nie przyciągała tłumów; to miejsce na rozmyślania i inspiracje.

Vallombrosa wywołuje u mnie wspomnienia z dzieciństwa. To miejsce to dla mnie, że się tak wyrażę, heimat. W latach sześćdziesiątych, gdy dla przeciętnej włoskiej rodziny robotniczej samochód był nieosiągalnym luksusem, wsiadaliśmy w niedzielny poranek do autobusu przy florenckim dworcu kolejowym wyposażeni w skromną wałówkę, by na kolację wrócić tym samym autobusem do domu. Na taką wyprawę czekało się cały tydzień, a nawet miesiąc, gdyż tylko na tyle było nas stać, jeśli chodzi o wakacje. Continue reading

Patchworkowa rodzina, tradycja, religia, państwo, rasa: patchworkowe wszystko.

Filozofowie zajmowali się tylko interpretowaniem świata. Rzecz w tym, aby go zmienić. (Karl Marx)

Dzięki połączeniu Marksa i Freuda, badacze szkoły frankfurckiej stali się najbardziej wpływowymi myślicielami 20 wieku. (The Guardian)

Marzeniem Marksa była przemiana kapitalistycznego społeczeństwa. Jego marzeniem zainspirowały się rzesze intelektualistów. Niektórzy z nich opracowali swoje własne propozycje wprowadzenia postulatów marksizmu w życie. Jedną z takich propozycji, która okazała się szczególnie atrakcyjna na przełomie XIX i XX wieku, był komunizm. Po WWII było już oczywiste, że marksizm wdrażany w krajach komunistycznych nie tylko nie zdołał przekształcić społeczeństw w oczekiwany sposób, ale jeszcze ponosił klęskę ekonomiczną, zaś w krajach zachodnich rosnący dobrobyt złagodził zapatrywania klasy robotniczej. Neomarksiści uświadomili sobie, że robotnicy w zachodnich społeczeństwach nie stanowią już rewolucyjnej siły i pora rozejrzeć się za nowym proletariatem. Wizja stworzenia nowego społeczeństwa z nową świadomością ciągle czekała na realizację. Continue reading