Od ZSRR do UE

Gdy tak zwany system komunistyczny zawalił się w krajach Europy Wschodniej, ich społeczeństwa rzuciły się w objęcia demokracji i ekonomii zachodniego typu, co, biorąc pod uwagę przepaść cywilizacyjną, jaka zaistniała między dwoma ustrojami, nie powinno wcale dziwić. To, co zaskakiwało, to fakt, że wczorajsi komuniści stali się dzisiejszymi socjaldemokratami; wczorajsi wrogowie Zachodu przepoczwarzyli się w dzisiejszych przyjaciół Zachodu; wczorajsi przeciwnicy liberalizmu nie mieli żadnych trudności, aby stać się zwolennikami liberalizmu; co więcej, wczorajsi moskiewscy kamerdynerzy stali się najzagorzalszymi krytykami Moskwy. Czy to możliwe, by (i) stali się oni kapitalistami tak z dnia na dzień i by (ii) takie nawrócenie dokonało się na masową skalę?

Ci sami ludzie u władzy, którzy przed 1989 rokiem ukaraliby rodaków za samą chęć wyjazdu na Zachód lub myśl o przeszczepieniu zachodnich rozwiązań polityczno-gospodarczych na rodzimy grunt; ci sami ludzie u steru władzy, którym do głowy by nie przyszło wyrwanie się z Układu Warszawskiego i przyłączenie się do NATO, bo rzekomo geopolityka nie pozwalała na takie posunięcia, ci sami ludzie po 1989 roku zaczęli się wyśmiewać z przeciwników Unii Europejskiej i NATO. Continue reading

Dlaczego rząd włoski nie jest w stanie uporać się z łodziami przeprawiającymi ludzi przez Morze Śródziemne? Bo nie chce.

Często przytacza się poszanowanie prawa jako jedną z wartości, której nie szanują tak zwane ugrupowania populistyczne, tymczasem to właśnie obecne rządy już dawno zaniechały przestrzegania prawa, gdy chodzi o imigrację. Wymownym na to przykładem jest polityka imigracyjna zapoczątkowana w 2013 przez włoski rząd Letty i kontynuowana przez gabinet Renzi’ego.

W październiku 2013 rząd Letty, mając do czynienia z falą uchodźców uciekających przed chaosem wywołanym przez inspirowany przez Zachód przewrót w Libii, który, jak się potem okazało, był nie tyle arabską wiosną ile raczej powstaniem kierowanym przez radykalne islamskie ugrupowania, rozpoczął operację Mare Nostrum (Morze nasze), która polegała na tym, że włoska flota wojenna zajęła się niesieniem pomocy ubiegającym się o azyl znajdującym się u wybrzeży libijskich przesiedleńcom. Continue reading

Czy kolejna amerykańska rewolucja łupkowa dobiega końca? Produkcja gazu łupkowego spada wskutek malejącej liczby odwiertów

Prawdopodobnie Amerykański sen o energetycznej niezależności nigdy się nie ziści. Zaczęło się od zmniejszającego się wydobycia ropy naftowej, a następnie po osiągnięciu szczytu spadać zaczęła także produkcja gazu łupkowego. Ropa i gaz ze złóż niekonwencjonalnych stanowią około połowę całkowitego wydobycia tych surowców w Stanach Zjednoczonych, liczba odwiertów pozostaje historycznie niska, stąd amerykańska niezależność energetyczna kurczy się, a nadzieje na ciągłość amerykańskich dostaw LNG do Europy rozpływają się w powietrzu. USA pozostają importerem netto surowców energetycznych i to się raczej nie zmieni.

Żaden Amerykanin nie ma jednak zamiaru porzucać marzeń o energetycznej autonomii. Entuzjazm wywołany rewolucją łupkową podzielali też najważniejsi politycy, jak chociażby Hillary Clinton, która podczas jednej z debat prezydenckich stwierdziła niezgodnie z prawdą, że Stany osiągnęły energetyczną niezależność.) Niezawisłość gazowa wydawała się bardziej realna niż naftowa, a rok 2016 przedstawiano jako ten, w którym USA po raz pierwszy wyeksportują więcej gazu niż zaimportują. Continue reading

Nacjonalizacja ukraińskiego PrivatBanku: jak dwóch oligarchów okradło naród

Rankiem 19. grudnia Ukraińcy obudzili się w nowej rzeczywistości gospodarczej: największy ukraiński bank, PrivatBank, został właśnie znacjonalizowany. Wcześniej dwóch jego właścicieli wykorzystywała pieniądze depozytariuszy do budowania własnych imperiów biznesowych i wydawała środki na rzecz żydowskich organizacji w Europie. Jak do tego doszło?

Na początek trochę historii. PrivatBank to największy ukraiński bank z 20%-owym udziałem w sektorze i 53 miliardami dolarów aktywów. Historia banku jest dość nietypowa jak na krajowe realia, ponieważ:

  • był to jeden z pierwszych prywatnych banków (założony w 1992 roku);
  • był to pierwszy bank, który wprowadził karty płatnicze i bankomaty;
  • był on pierwszą ukraińską instytucją finansową, która otrzymała rating międzynarodowy (Thomson BankWatch International Rating Agency, Fitch IBCA);
  • był pierwszym ukraińskim bankiem, który otworzył własną filię zagraniczną, na Cyprze w 1999 roku;
  • w 2001 roku wprowadził bankowość elektroniczną;
  • w 2003 roku otrzymał STP Excellence Award od Deutsche Banku.

Continue reading

To wszystko przez tę Rosję

W 1992 u końca zimnej wojny pewien amerykański politolog zasłynął ze stwierdzenia, że oto „historia dobiegła końca”: liberalna demokracja wraz z kapitalistycznym modelem gospodarczym zwyciężyła, w związku z czym pozostałej części świata nie pozostaje nic innego jak tylko przyswoić sobie triumfujące zachodnie wartości, które jako jedyne są w stanie zapewnić pokój i dobrobyt.

Takie widzenie świata urosło na Zachodzie do rangi dogmatu w stosunkach międzynarodowych, i dlatego też Zachód uważa, że pod pozorem obrony praw człowieka oraz demokracji parlamentarnej ma on na całym świecie misję do spełnienia. Przez jakiś czas nic nie zakłócało tego obrazu. Większość Wschodniej Europy bez wahania rzuciła się w objęcia zachodniego modelu demokracji i kapitalizmu i wydawało się, że nawet Rosja wstępuje na tę drogę. Continue reading

Bruksela boi się wolności słowa

Wystarczy zastąpić swobodę wypowiedzi językiem nienawiści i od razu zaczyna się zwalczanie wolności słowa, a wszystko w przekonaniu o swojej moralnej wyższości nad krytykowanymi.

Były czasy, kiedy we wschodniej Europie słuchanie Radia Wolna Europa, Głosu Ameryki, czy jakichkolwiek zachodnich rozgłośni było zabronione i podlegało mniejszej lub większej karze (w zależności od kraju i okresu w historii). Wymienione rozgłośnie były najczęściej zagłuszane, co nie było jedyną metodą ich zwalczania – rządy państw wschodnioeuropejskich odnosiły się do wybranych wiadomości, aby zapobiegać w ten sposób „informacyjnemu analfabetyzmowi” i uświadamiać swoim obywatelom niebezpieczeństwa zachodniej propagandy, która, jak mawiały, robiła wszystko, żeby pokazać państwa socjalistyczne w złym świetle.

Continue reading

Basta Euro! Czyli jak Włochy wrócą do Lira.

Po wynikach referendum w Wielkiej Brytanii, które wielu zaskoczyły, kolejne glosowania mogą przyspieszyć rozpad Unii.

4 grudnia Włosi zadecydują o reformach politycznych. Ewentualne zmiany ustaw utorują drogę do przeprowadzenia referendum, w którym naród Italii mógłby zdecydować, czy życzy sobie przywrócenia Lira jako waluty narodowej.

Aby zrozumieć przyczyny takiego stanu rzeczy rzućmy najpierw okiem na obecne uwarunkowania polityczne. Włoski parlament składa się z Izby Deputowanych (izba niższa) oraz Senatu (izba wyższa), z których każda posiada jednakową władzę ustawodawczą. Nowe ustawy muszą zostać zaakceptowane przez obie izby, nim zaczną obowiązywać. Ale we Włoszech jest około dziesięciu partii politycznych, które z trudem potrafią utworzyć koalicję i rząd, który cieszyłby się większością w obu izbach.

Continue reading